• Facebook
  • Google+
  • Instagram
  • Twitter

środa, 16 kwietnia 2014

#13 „Duma i uprzedzenie” Jane Austen








Niewielu jest ludzi, których prawdziwie kocham, a jeszcze mniej takich, o których mam dobre mniemanie. Im więcej poznaję świat, tym mniej mi się podoba, a każdy dzień utwierdza mnie w przekonaniu o ludzkiej niestałości i o tym, jak mało można ufać pozorom cnoty czy rozumu.

„Nie lubię romansów” - słowa powtarzane przeze mnie jak mantra, jak modlitwa do poduszki. Jednakże, żeby czegoś nie lubić, trzeba to poznać, bo hańbą byłoby wypowiadanie się o czymś, czego się nie zna (co jest dość pospolite w czterech stronach internetowego świata). Tak, wyznaję otwarcie, że czytałam romanse i czytałam romanse dobre, co chyba graniczy z cudem. Czytałam je już w dzieciństwie, mając mniej niż dziesięć lat i czytałam z wypiekami na twarzach pikantne sceny zawarte w zakazanych księgach mojej matuli. Mam do nich sentyment i wiem, że to są dobre książki, na swój skrzywiony sposób. Właśnie te romanse młodych lat to jedyne, które czytałam, z wyjątkiem tej książki, o której chcę napisać.
Ostatnio miałam przyjemność zakupić „Dumę i uprzedzenie”, która w moim przekonaniu zasługuje na złoty grawer „Perły literatury”. Nie sięgnęłam po nią sama z siebie, co to, to nie. Moja intelektualna żona zachęciła mnie do lektury i przyznaję, poleciła mi książkę dobrą.
Główna bohaterka, Elżbieta Bennet, jest przedstawicielką kobiety, która nie pasuje do swojego świata. Współcześnie nazwalibyśmy ją aktywną feministką, uważającą siebie za osobę niezależną i inteligentną. Z pewnością nie można jej zarzucić, że była głupia i zależna od innych, co to, to nie. Piękna niewiasta z zubożałego domu szlacheckiego, której matka za wszelką cenę chce wydać swoje oryginalne (i w dużej mierze głupie) córki za bogatych panów ziemskich. Elżbieta, będąca drugą córką, w dalszym ciągu pozostaje panną i nie zamierza wyjść dla pieniędzy, a marzy jej się prawdziwa miłość.
Typowe dla klasycznego, mdłego wręcz romansu - wielka miłość, przystojny rycerz na białym koniu (choć tutaj nie jest to ani rycerz, ani nie przypominam sobie, by posiadał białego konia)  i bezustanne zbiegi okoliczności, które uniemożliwiają kochankom zejście się. Cóż, pierwsze dwa punkty tej powieści się zgadzają, ale ostatni? Hympf.
Nie można przemilczeć tego, że Elżbieta jest typową Marysią Zuzanną, czyli przeidealizowaną bohaterką, której cechy negatywne są tak małe, że nawet ich nie dostrzegamy. Piękna, inteligentna, oczytana, wzbudza zainteresowanie przystojnego i bogatego mężczyzny. Mimo tego, potrafi zdobyć serce czytelnika, ba, potrafi zdobyć moje serce swoim twardym charakterem; uporem, którego mogłaby pozazdrościć niejedna szanująca się koza i przede wszystkim, bezczelnym językiem.
Nie, nie jest to typowa bohaterka swoich czasów, a jednocześnie Elżbieta jest typową bohaterką tego typu historii. Tak jak w tych historiach bywa, jej niesforny charakter, upór i cięty język sprawiły, że zainteresował się nią pewien wysoko postawiony lord. Aż się prosi o podsumowanie: żyli długo i szczęśliwie. No niestety, ale nie. Przez czterysta stron ta para bezustannie się kłóciła, działała sobie na nerwy i bezustannie unosiła się tytułową dumą. On obraził ją, ona jego i koniec, kropka, nie będą razem. Ona nie lubi jego, on jej. I tak o to po czterystu stronach... A co ja będę się rozpisywała nad tym, przecież by poznać historię, trzeba ją przeczytać.
Z ręką na sercu mogę polecić tę książkę, jako wielki przeciwnik romansów i wszystkich oklepanych wątków. „Duma i uprzedzenie”, będąca sumą wszystkiego, co sztuczne, plastikowe i wyklepane jak stary kotlet podany w restauracji, jest smaczna. Nie wiem jak to możliwe, naprawdę! Może ta dziewiętnastowieczna autorka, Jane Austen, jest autorką, która stworzyła te nasze zacne oklepane konwencje?
Jeśli tak, to ja to jak najbardziej kupuję. Styl pisania jest ciekawy i niezbyt schematyczny, a jednocześnie tak oklepany. Naprawdę, by to zrozumieć, trzeba przeczytać.

Damn... Nie potrafię pisać recenzji.

0 komentarze:

Prześlij komentarz

Współpraca


Adres e-mail

Pani.Kotelkova@gmail.com

Gadu-Gadu

10183085

Tak, nadal korzystam z komunikatora.